Verpakkingen: Moet ik vanaf 12 augustus 2026 betalen voor mijn dozen door de PPWR?

Misschien heb je de afgelopen tijd iets gehoord over de nieuwe Europese verpakkingswet: de PPWR. Vanaf 12 augustus 2026 treden de eerste verplichtingen van deze Europese regelgeving in werking. Ik zag iets voorbij komen in de sociale media. Vooral kleine mkb-ondernemers zijn er niet blij mee.

Het klinkt allemaal behoorlijk ingewikkeld. En eerlijk gezegd: het woord producent maakte mij in eerste instantie ook nieuwsgierig. Want ik ben helemaal geen producent van verpakkingen. Ik verkoop oude knopen en garens, vintage en bijzondere handwerkmaterialen en ik pak die spullen natuurlijk zo netjes mogelijk in voordat ze naar hun nieuwe eigenaar gaan.

Dus wat betekent de PPWR dan voor een kleine webshop als Pearls & Roses?

Ik ben verkoper, geen verpakkingsfabrikant

De PPWR maakt onderscheid tussen verschillende rollen in de verpakkingsketen, zoals fabrikant, importeur, distributeur en producent. Het woord producent heeft daarbij een juridische betekenis en betekent dus niet simpelweg: “iemand die een doos gebruikt om een bestelling te versturen”.

De fabrikant is degene die de verpakking maakt. Voor die fabrikant gelden vanaf 12 augustus 2026 verplichtingen rond de conformiteit van de verpakking. De fabrikant moet kunnen aantonen dat de verpakking aan de Europese eisen voldoet. (Verpact)

Dat ben ik in ieder geval niet.

Ik maak geen kartonnen dozen, enveloppen of andere verpakkingen. Ik koop mijn verpakkingsmateriaal in en gebruik het om mijn producten veilig naar jullie te versturen.

Mijn verpakkingen zijn vaak al gebruikt

En daar zit precies een belangrijk onderdeel van Pearls & Roses. Ik probeer namelijk zo weinig mogelijk nieuwe verpakkingen te kopen.

Een deel van mijn dozen en verpakkingsmateriaal komt uit restpartijen. Soms koop ik dozen bij een verpakkingsleverancier, bijvoorbeeld voor brievenbuszendingen. Maar ik haal ook materiaal bij kringloopwinkels of neem verpakkingen over van particulieren die bijvoorbeeld ooit een webshop hadden, of dozen uit restpartijen of supermarkten. Zelfs de dozen waarin ik zelf iets toegestuurd krijg gebruik ik opnieuw. Inclusief het bubbeltjesfolie en opvulpapier als het nog schoon is.

En heel vaak zijn het gewoon dozen die al een eerder leven hebben gehad.Een stevige supermarktdoos die nog prima bruikbaar is, hoeft van mij niet na één keer gebruik te worden weggegooid.

Waarom zou je iets nieuws maken of kopen als iets bestaands nog uitstekend gebruikt kan worden?

Dat principe past precies bij Pearls & Roses:

Wat mooi is, moet bewaard blijven. En wat nog bruikbaar is, verdient een tweede leven.

Geen perfecte nieuwe doos om een vintage product

Dat betekent ook dat een bestelling van Pearls & Roses er niet altijd uitziet alsof hij uit een grote, moderne webshop komt.

• Je kunt een doos krijgen met een oud opschrift.
• Of een doos die ooit voor iets heel anders is gebruikt.
• Of een envelop die al eens eerder op reis is geweest.

Dat vind ik niet erg. Integendeel. Voor mij is dat onderdeel van het verhaal van hergebruik.

Ik verkoop tenslotte ook geen wegwerpproducten. Veel van mijn spullen komen uit oude winkelvoorraden, restpartijen en verzamelingen. Ik geef materialen die al tientallen jaren bestaan opnieuw een bestemming.

Dan voelt het logisch om datzelfde principe ook in de verpakking door te trekken.

Zelfs de enveloppen van mijn moeder krijgen een tweede leven

Sommige verpakkingsmaterialen hebben voor mij zelfs een persoonlijk verhaal. Zo heb ik nog een enorme doos met papieren enveloppen die ooit van mijn moeder waren. Zij maakte vroeger zelf kaarten en had daarvoor een voorraad enveloppen liggen. Mijn moeder is er niet meer, maar haar enveloppen zijn er nog. En zolang ze bruikbaar zijn, gebruik ik ze. Zo krijgen ze opnieuw een bestemming en gaan ze misschien nog honderden kilometers mee, gevuld met een paar mooie oude knopen, een streng garen, antieke of vintage ansichtkaarten of een ander bijzonder handwerkmateriaal.

Eigenlijk vind ik dat een mooie gedachte. Mijn moeder zou er, denk ik, ook blij van worden.

Zij hergebruikte al van alles lang voordat het woord duurzaamheid zo populair werd. Mensen van vroeger waren, mede door oorlog, schaarste en zuinigheid, vaak veel vanzelfsprekender bezig met hergebruik dan wij in onze huidige wegwerp- en overconsumptiemaatschappij.

Ik gooi zo weinig mogelijk weg.

Wat nog bruikbaar is, krijgt een tweede, derde of soms zelfs vierde leven. En wanneer iets echt niet meer gebruikt kan worden, probeer ik het zo goed mogelijk gescheiden af te voeren, zodat de materialen opnieuw verwerkt kunnen worden. Van doos tot aan de strikjes, touwtjes en lintjes en zelfs de tags en Gutermann papieren zakjes.

Voor mij is dat de vanzelfsprekendste vorm van duurzaamheid:

niet eerst iets nieuws kopen omdat het mooier of moderner is, maar eerst kijken wat er al is.

En hoe zit het met de PPWR?

De PPWR is bedoeld om verpakkingsafval te verminderen en de verpakkingsketen meer circulair te maken. De regels worden vanaf 12 augustus 2026 stap voor stap ingevoerd. Niet alles gaat dus op één dag in; sommige verplichtingen volgen later. (Verpact)

Voor mij betekent dit vooral dat ik bewust blijf kijken naar hoe ik mijn bestellingen verpak.

Ik kies waar mogelijk voor:

• hergebruik van bestaande dozen;
• restpartijen verpakkingsmateriaal;
• kartonnen verpakkingen;
• papier als opvulling waar dat kan;
• verpakkingsmateriaal dat opnieuw gebruikt kan worden;
• zo min mogelijk onnodig materiaal.

En als ik nieuw verpakkingsmateriaal moet aanschaffen, doe ik dat zo bewust mogelijk.

Moet een kleine webshop zich dan registreren of betalen?

Dat is natuurlijk de belangrijkste vraag.

In Nederland bestaat voor verpakkingen een grens van 50.000 kilogram per jaar voor de reguliere aangifte en afvalbeheerbijdrage. Voor een kleine webshop zoals Pearls & Roses is dat een hoeveelheid waar ik in de verste verte niet bij in de buurt kom.

De PPWR verandert vanaf 12 augustus 2026 wel de definitie van “producent” en de manier waarop verpakkingen worden geregistreerd en gerapporteerd. Daarom is het belangrijk om niet zomaar oude informatie te gebruiken. (Verpact)

De praktische uitwerking van een aantal onderdelen is bovendien nog in ontwikkeling.

Ik kies er daarom niet voor om preventief allerlei nieuwe systemen of diensten aan te schaffen.

Ik blijf mijn verpakkingen bewust gebruiken, houd relevante informatie bij en volg de Nederlandse uitleg van de regelgeving.

En mijn dozen uit de supermarkt, kringloop of restpartijen?

Die ga ik dus zeker niet weggooien.

Het zou tegenstrijdig zijn als een wet die juist circulariteit en minder afval stimuleert, zou leiden tot het weggooien van bruikbare dozen alleen omdat ze niet nieuw zijn.

Hergebruik is juist een belangrijk uitgangspunt.

Mijn dozen hoeven dus niet nieuw, wit en identiek te zijn.

Ze moeten vooral hun werk goed doen: mijn vintage knopen, garens, fournituren, ansichtkaarten en andere vondsten veilig bij jullie thuis brengen.

Een klein bedrijf met een groot hart voor hergebruik

Pearls & Roses is geen grote webshop met een magazijn vol speciaal geproduceerde verpakkingen.

Ik ben een kleine onderneming die juist probeert bestaande materialen opnieuw te gebruiken.

Dat geldt voor mijn producten én voor mijn verpakkingen.

Een oude doos die nog een reis kan maken, krijgt die reis.

Een restpartij die ergens ligt te wachten op een bestemming, krijgt bij mij een nieuwe kans.

Een stevige verpakking die iemand anders niet meer nodig heeft, kocht ik in, en kan nog heel wat mooie vondsten veilig vervoeren.

En de enveloppen van mijn moeder mogen ondertussen gewoon verder reizen.

Dat is voor mij geen probleem van de verpakking.

Dat ís juist het mooie van hergebruik.

Elk product dat ik verkoop heeft al een leven achter zich en verdient een nieuw hoofdstuk bij iemand die het waardeert. Ook de verpakking mag daarin een rol spelen.

Duurzaamheid is voor mij geen keuze in woorden, maar in daden.

Niet steeds nieuw kopen, maar eerst kijken wat er al is.

Niet weggooien wat nog bruikbaar is.

En waar iets echt aan het einde van zijn leven is gekomen, het zo goed mogelijk scheiden voor recycling.

Want uiteindelijk is het heel eenvoudig:

Wat mooi is, moet bewaard blijven.
Wat bruikbaar is, verdient een tweede leven.